Węgiel kamienny

Węgiel kamienny -


kopalina, którą wykorzystuje się jako paliwo. Ma on postać jednorodną, kamienną, koloru czarnego (lub szaro-czarnego) z błyszczącą lub matową powierzchnią.

Istnieją dwie podstawowe teorie dotyczące pochodzenia węgla. Pierwsza z nich mówi, że węgiel kamienny powstał wskutek gnicia roślin w ciągu wielu milionów lat. Lecz proces ten nie zawsze prowadził do zalegania węgla. Warunkiem był ograniczony dostęp tlenu, aby gnijące rośliny nie mogły uwalniać węgla do atmosfery. Środowiskiem sprzyjającym temu procesowi są bagna. Stojąca woda o minimalnej zawartości tlenu nie pozwala bakteriom całkowicie zniszczyć roślin. A w określonej chwili wydzielają się kwasy, które całkowicie zatrzymują działalność bakterii. W taki sposób powstaje torf, który przekształca się najpierw w węgiel brunatny, a następnie w kamienny, aż wreszcie - w antracyt..


Pochodzenie -


Jednakże powstawanie węgla jest uzależnione od jeszcze jednego ważnego czynnika. Wskutek poruszania się skorupy ziemskiej warstwa torfu powinna być przykryta innymi warstwami gleby. W taki sposób, wykorzystując ciśnienie, podwyższoną temperaturę, bez dostępu wody i powietrza, powstaje węgiel kamienny. Jest jeszcze druga wersja.

Zakłada ona, że węgiel kamienny jest wynikiem przejścia węgla pierwiastkowego ze stanu gazowego w krystaliczny. Teoria ta opiera się na założeniu, że ziemia może zawierać duże ilości węgla w stanie gazowym. W procesie chłodzenia węgiel osadza się w postaci węgla kamiennego. Prymitywne wydobycie węgla kamiennego znane jest od dawien dawna. Zostało odnotowane w Chinach i Grecji. W Rosji węgiel po raz pierwszy zobaczył car Piotr I w 1696 roku w okolicach dzisiejszego miasta Szachty. A od roku 1722 rozpoczęło się przygotowanie ekspedycji badających złoża węgla na terytorium Rosji. W tym czasie węgiel zaczęto wykorzystywać podczas warzenia soli, w kuźniach oraz do ogrzewania domów.


Metody wydobycia -


stnieją dwie podstawowe metody wydobycia węgla kamiennego: odkrywkowa i głębinowa.

Sposób wydobycia zależy od głębokości zalegania kopaliny. Jeżeli złoża znajdują się na głębokości do 100 m, eksploatuje się je metodą odkrywkową (zdejmuje się wierzchnią warstwę gruntu, tworząc odkrywkę). Jeżeli głębokość jest większa, buduje się kopalnie, a w nich specjalne podziemne chodniki. Nawiasem mówiąc, węgiel kamienny zazwyczaj powstaje na głębokości 3 i więcej kilometrów. Wskutek przesuwania się warstw tektonicznych następuje wypiętrzenie złóż lub ich obniżenie. Węgiel kamienny zalega w postaci pasm lub soczewek. Strukturę ma warstwową lub ziarnistą. Średnia grubość pasma wynosi ok. 2 m.


Węgiel kamienny to nie tylko kopalina o wartości użytkowej. Stanowi zbiór związków o dużej masie cząsteczkowej i wysokiej zawartości węgla pierwiastkowego, jak również wody i substancji lotnych i niewielką ilością domieszek mineralnych.